مردی نزد شیوانا امد و گفت چند نفر از آشنایان و دوستان نزدیکم در حق من بدی کردند و دلم را شکسته اند هر چه می کنم نمی توانم خطای آنها را نادیده بگیرم و از این بابت درونم  پر از آتش انتقام و کینه و ناراحتی است. چه کنم ناراحت نشوم؟شیوانا گفت آنها را ببخش!نه به خاطر خودشان و اینکه به آنها امتیاز بدهی. بلکه به خاطر خودت تا بقیه زندگیت را آرام سپری کنی!و سهم حضور آنها را  در آینده ات  از بین ببری. یادت باشد بخشیدن گذشته را عوض نمی کند و باعث پاک کردن خطای آنها نمی شود اما این ویژگی را دارد که آینده تو را وسعت می بخشد و فرصت های تازه ای را مقابل دلت بگشاید. نبخشیدن باعث کوچک شدن افق نگاهت و پر شدن فضای ذهنت از چیز هایی می شود که هیچ نیازی به آنها نداری . برای بزرگ شدن آینده ات چاره ای نداری جز اینکه آنها را ببخشی و رها سازی و از آنها عبور کنی و بروی. آن مرد افسرده و غمگین گفت:هر چه می کنم دلم به بخشیدنشان  راضی نمی شود احساس می کنم با این کارم به آنها قدرت می دهم و خودم را ضعبف می کنم. شیوانا گفت تو به خاطر ضعیف بودنت آدم ها را نمی بخشی.بلکه آنها را می بخشی چون به اندازه کافی قوی هستی که درک کنی همه آدم هاممکن است خطا کنند. بخشیدن هدیه ای است که تو به خودت می دهی. بخشیدن شبیه آزاد کردن یک زندانی از حبس است و آن زندانی کسی نیست جز خود تو!به خاطر بسپار که آدم های ضعیف هر گز نمی توانند ببخشند!بخشیدن خصلت آدم های قوی است!بخشیدن یک اتفاق لحظه ای هم نیست!بخشیدن اتفاق شخصی است که باید درون ذهن و دل تو رخ دهد!و هیچ ربطی به آدم های بیرون وجودت که می بخشی ندارد. یک روحیه و ویژگی شخصیتی دایمی و لحظه به لحظه در زندگی است فقط قدرتمندان می بخشند!پس اول بودن را انتخاب کن و ببخش...